Gdy powiew wiatru

Gdy powiew wiatru zmarszczy Bałtyku toń        a d a

wtedy każdy z żeglarzy łajbą wypływa swą        a E a

Rozpięte żagle łapią najsłabszy wiatr                  a d a

biała nić kilwateru znaczy w wodzie swój ślad   a E a

Bo gdy wzburzone morze jest                          a (C) d

a bryzgi fal cię biją w twarz                             d a

Na przekór wichrom burzom mgłom               a E

my ciągle płyniemy, płyniemy w dal               a E7

Żagle obwisły, ucichł gdzieś wiatru wiew

wiara więc do Eola wznosi błagalny śpiew:

Daj tchnienie wiatru, zagraj na wantach pieśń

wzburz też wody Bałtyku, w dal nas po falach nieś

Bo gdy wzburzone morze jest…

Wiatr targnął żagle, łajba w przechyle gna

cieszy serca żeglarzy widok wzburzonych fal

Gdy krwawe słońce gaśnie za grzbietem fal

nikną w oddali żagle, pusta zostaje dal.

Bo gdy wzburzone morze jest...