Tajfun

sł: Włodzimierz Głowacki

muz: tradycyjna

Tajfun - drużyna chłopców na schwał

Tajfun - zapowiedź sztormów i fal

Tajfun - niektórzy bandą nas zwą

Lecz nam to nic nie szkodzi

Niczego nie dowodzi

Prócz tego, że zespół jest na schwał

W Tajfunie życie jest

W Tajfunie kipi gwar

Jest nas niewiele serc

a w sercach żar

Tajfun - wracamy głodni i źli

Tajfun - niejeden łyka łzy

Tajfun - nie martwcie chłopcy się

bo łajbę naprawimy

pojemy i pośpimy

i razem zaśpiewamy refren ten

W tajfunie życie jest...

 Chłopcy Ahoj!

Chłopcy, ahoj! Niebieskie morze jest
I wiatr na wantach piosenkę gra,
A żagle są tak białe. (bis)

Chłopcy, ahoj! Niebieskie oczy jej
Żegnając statek, co płynął w dal,
Widziały żagle białe.

Chłopcy, ahoj! Niebieskie morze lśni,
Rozpala pokład słoneczny żar,
Obwisły żagle białe.

Chłopcy, ahoj! Ściemniała morska toń,
Sztorm zrywa liny i łamie ster,
I targa żagle białe.

Chłopcy, ahoj! Zatonął statek nasz,
Załoga poszła na ciemne dno,
Zniknęły żagle białe.

Chłopcy, ahoj! Niebieskie oczy jej,
Zalane łzami, patrzyły w dal,
Widziały tylko fale. 

Pod żaglami Zawiszy

sł: Maria Bukarówna (oryg. "Pod żaglami Grażyny")

mel:  popularna

Pod żaglami Zawiszy                      C 

życie płynie jak w bajce                  C7 F

Czy to w sztormie czy w ciszy,       C

Czy w noc ciemna, w dzień jasny   G G7 C

Białe żagle na masztach 

jest to widok mocarny

w sercu radość i siła

to Zawisza nasz Czarny

Kiedy grot ma dwa refy, 

fala pokład zalewa

To załoga Zawiszy

Czuje wtedy, że pływa

Więc popłyńmy raz jeszcze

w te dal siną bez końca

aby użyć swobody

wiatru, morza i słońca.

Popłynęli raz jeszcze 

w tę dal siną bez końca

i użyli swobody,

wiatru morza i słońca.

10 w skali Beauforta

sł: Halina Stefanowska

muz: Krzysztof Klenczon

oryginalene wykonanie: Krzysztof Klenczon, Trzy Korony

Kołysał nas zachodni wiatr,         e d
Brzeg gdzieś za rufą został.         E7 a
I nagle ktoś jak papier zbladł:      d a 
Sztorm idzie, panie bosman!        H7 E7

A bosman tylko zapiął płaszcz      F C F C
I zaklął: - Ech, do czorta!              F E7 a 
Nie daję łajbie żadnych szans!      F G a E7 a
Dziesięć w skali Beauforta!           d E7 a

Z zasłony ołowianych chmur
Ulewa spadła nagle.
Rzucało nami w górę, w dół,
I fala zmyła żagle.

A bosman tylko zapiął płaszcz
I zaklął: - Ech, do czorta!
Nie daję łajbie żadnych szans!
Dziesięć w skali Beauforta! - Hej!

Gdzie został ciepły, cichy kąt
I brzegu kształt znajomy?
Zasnuły mgły daleki ląd
Dokładnie, z każdej strony.

A bosman tylko zapiął płaszcz
I zaklął: - Ech, do czorta!
Nie daję łajbie żadnych szans!
Dziesięć w skali Beauforta!

O pokład znów uderzył deszcz
I padał już do rana.
Piekielnie ciężki to był rejs,
Szczególnie dla bosmana.

A bosman tylko zapiął płaszcz
I zaklął: - Ech, do czorta!
Przedziwne czasem sny się ma!
Dziesięć w skali Beauforta!
Dziesięć w skali Beauforta!
Dziesięć w skali Beauforta!

Port

Sł: Halina Stefanowska

Muz: Krzysztif Klenczon

Oryginalne wykonanie: Trzy korony, Krzysztof Klenczon 

Port to jest poezja rumu i koniaku                  a d a

Port to jest poezja westchnień czułych żon    C d a

Wyobraźnia chodzi z ręką na temblaku        F C d a

Dla obieżyświatów port to dobry dom    G7 C d E a

Hej Johny Walker dla bezdomnych dom C F C d C

Hej Johny Walker dla bezdomnych dom C F C d E a

Port to są zaklęcia starych kapitanów

Którzy chcą wyruszyć w jeszcze jeden rejs

Tu żaglowce stare giną na wygnaniu

Wystrzępione wiatrem, aż po drzewce rej

Hej Johny Walker aż po drzewce rej

Hej Johny Walker, aż po drzewce rej

Biała sukienka

słowa i muzyka: Lucjusz Michał Kowalczyk

Czasami, gdy mam chandrę i jestem sam,              a e F C

Kieruję wzrok za okno, wysoko tam,                     a e F G C

Gdzie nad dachami domów i w noc, i dniem,        E a G7 D

Nadpływa kołysząca, …marzeniem, …snem.       a e F G C

Ref.: I ona taka w tej białej sukience,                    C G

Jak piękny ptak, który zapiera w piersi dech.        C F C

Chwyciłem mocno jej obie ręce                            G C F

Oczarowany, zasłuchany w słodki śmiech.           C a D7 G

I cała w żaglach, jak w białej sukience,                C G

Jak piękny ptak, który zapiera w piersi dech.       C F C

Chwyciłem mocno ster w obie ręce                      G C F

I żeglowałem zasłuchany w fali śpiew.                 C G C

Wspomnienia przemijają, a w sercu żar,

Wciąż w łajbę się przemienia dziewczęcy czar.

Jeżeli mi nie wierzysz, to gnaj co tchu,

Tam z kei możesz ujrzeć coś z mego snu.

Ref.

Nie wiem, czy jeszcze kiedyś zobaczę ją,

Czy tylko w moich myślach jej oczy lśnią?

Gdy pochylona, ostro do wiatru szła…

Znowu się przeplatają obrazy dwa

Ref. (x2)

Ciągnijmy stare liny

Słowa i muzyka: Sławomir Klupś

Na brzegu stoi stary bryg,                 a C
Nie wyjdzie w morze już.                 d e a G
Rozdarty na kamieniach kadłub       C F
Ostatni trzyma dzisiaj kurs.              C G C
Żałośnie patrzy na mnie z dala,        C F
Cóż pomóc mogę tu?                        C a G
Hej, razem chłopcy zbierzmy się,     a  C
Poprawmy humor mu!                      d e a G

Ref.: Ciągnijmy stare liny,                a C
Ubierzmy w żagle maszt,                  d e a G
Choć skrzypią zardzewiałe bloki      C F
Żaglowców wspominając czas.         C G C
Niech wiatr wypełni białe płótna      C F
I znów popłynie pieśń,                      C a  G
Co rytmem swoim setki lat               a C
Do pracy niosła chęć.                        d e a 

I popłyniemy pod Cape Horn
By z falą zmierzyć się,
Zobaczyć cielsko wieloryba,
Jak lekko w oceanie mknie.
Popłyńmy do nieznanych lądów
By skarby znaleźć tam.
Dziś za przygody jeden łyk
Wypijmy wina dzban.

Kto zgadnie, ile przetrwa tu
Zakotwiczony wrak?
Przy której fali zniknie w morzu
Na wieczność zagrzebany w piach?
Lecz zanim silne fale sztormu
Dokończą pracę swą,
Na pokład wejdźmy jeszcze raz,
Nim pójdzie ship na dno.

 Irlandka

Słowa: Jarosław ("Królik") Zajączkowski
Muzyka: trad.

Powiedz Miła, gdzie Twój dom,       G C
Czy bracia Twoi też tam są?             D G
Czy dasz mi to, co chcesz mi dać,    G C
Gdy tata z mamą pójdą spać?           D G

Piękny, dumny, niezdobyty               G C 
Wdzięk Irlandki z Belfast City.         D G
Szturm i opór, i raz, dwa, trzy -         G C
Do sypialni wciąż zamknięte drzwi.  G D G 

Chodziłem za nią cały dzień,
Jak wierny pies w londyńskiej mgle.
Jej nóżki dwie to istny cud,
Lecz strzeże ich irlandzkich ud.

Najpiękniejsza w całym mieście,
Kiedy nie dla mnie piękniejsza jeszcze,
Zwiewna jak irlandzka mgła,
Irlandzki urok w sobie ma.

Niejeden z nią zwiedziłem bar,
A w każdym barze czekał brat
I taki z tego miałem zysk,
Że tęgo oberwałem w pysk.

Barów w porcie ze trzydzieści,
Rano na pokład mnie przynieśli.
Ilu tu braci trzeba mieć,
By honoru jednej siostry strzec?

Złamane serce, zmięty frak,
W pobitą gębę wieje wiatr.
Jednego durnia będzie mniej,
Gdy zacznie się następny rejs.

Piękny, dumny, niezdobyty
Wdzięk Irlandki z Belfast City.
Szturm i opór, i raz, dwa, trzy -
Do sypialni wciąż zamknięte drzwi.

Kochanie foka wybierz mi

Raz pewien żeglarz fajny chłop             C G

Poznał na żaglach dziewczynę klawą    G C 

Cały dzień pływał razem z nią               C G

A w noc zajmował się zabawą               G C

Kochanie foka wybierz mi                     F C

Przygotuj grota do stawienia                  G C 

I załóż kapok, komendę przejm,            F C

Miecz klar do spuszczenia.                    G C

Om na sternika szkolił się,

Ona żeglarzem dawno była,

I bardzo często w dzień czy w noc

Tak słodko doń mówiła.

Kochanie foka wybierz mi...

Ćwiczył z nią zwroty, rufy, sztagi,

Dojście do boi, do człowieka,

A gdy wieczorem łódź holował

Nie wiedział co go czeka.

Kochanie foka wybierz mi...

Tak żeglowali w dzień i w noc

Raz była flauta, a raz szkwalik

Na koniec, gdy sternikiem był

Coraz się mniej tych zwrotów bali

Kochanie foka wybierz mi...

Az raz wyłajbił łódkę swą, 

każdemu w życiu to się zdarza

Za późno odpadł, wyjął miecz,

Trza było do lekarza.

Kochanie foka wybierz mi...

Z naszej ballady morał ten

Żeby żeglować, trzeba chłopa,

Gdy chcesz szczęśliwy, wesół być

Nie pływaj bez kapoka.

Kochanie foka wybierz mi...

Lato pachnące miętą 

Konie Zielone 

sl. Franciszk Piątkowski, Aleksander Migo

muz. Włodzimierz Marczyk

Konie zielone przebiegły galopem                   a d a 
I spod ich kopyt wytrysnęły kwiaty                 E7 a  
Żaby w sadzawce rozpaliły ogień                    a d a
Na niebie księżyc pozapalał gwiazdy              E7 a
Nad brzegiem stawu wsłuchany w krzyk czajek  d a
Owiany mocną wonią tataraku                          d a
Patrzyłeś w gwiazdy na samym dnie stawu      d a
Mówiłeś do mnie że przemija lato                  E7 a

Lato pachnące miętą lato koloru malin a A7 d G CE

Lato zielonych lasów lato kukułek i czajek d a E7 a

Konie zielone przebiegły galopem
Pod kopytami zwiędły letnie kwiaty
Żaby w sadzawce wygasiły ogień
I ciemne chmury przesłoniły wiatry
Znad brzegu stawu daleki wracałeś
A staw zamierał w woni tataraku
Mówiłeś do mnie daleki i obcy
Że przeminęło chyba nasze lato

Lato pachnące miętą lato koloru malin
Lato zielonych lasów lato kukułek i czajek

De Passa Kuba

De passa Kuba pożegnania              a E

Dziś w naszym porcie znowu jest    E a

Statek ze swoim kapitanem              a E

Odpływa w południowy rejs            E a

Lalalala...

Poczekaj miła cos ci powiem

Przyniosłem ci bukiecik róż

De Passa Kuba ci zaśpiewam

De passa Kuba jeszcze raz

I choć się wzbraniasz i odpychasz

Twe ręce jednak tulą mnie

De passa Kuba ci zaśpiewam

De passa Kuba jeszcze raz

A kiedy oni się żegnali

Duzy bosman z małą Li

Struny gitary zadźwięczały

De passa Kuba śpiewaj mi

     Okręt

    sł. Andrzej Waligórski

    muz. Olek Grotowski

Dobry dom musi być jak okręt,
Dobry gospodarz - jak kapitan.
Gdy płyniesz przez zamiecie mokre,
Dom cię światłami z dala wita,
Nadpływa i wskakujesz w biegu,
I myślisz sobie: Dobrze jest!
I otrzepujesz się ze śniegu
Jak przemarznięty stary pies,
I zapominasz, że za oknem
Ulica lodem jest przykryta...

Dobry dom musi być jak okręt,
Dobry gospodarz - jak kapitan.
Kapitan dba o urządzenia
Dryfującego statku-trampa:
Kiedy potrzeba, to wymienia
Żarówki przepalone w lampach,
Naprawia krany późną nocą,
Poprawia nadwątlone schodki,
Nikt nie wie na co, ani po co
W piwnicy głośno stuka młotkiem
Albo przychodzi po śrubokręt,
Albo pilnikiem w kuchni zgrzyta...

Dobry dom musi być jak okręt,
Dobry gospodarz - jak kapitan.
Kapitan lubi mieć wygodnie,
Więc zżyma się i bardzo wzbrania,
Gdy chcą mu zabrać stare spodnie,
Żeby je wreszcie dać do prania.
Aż żona musi po kryjomu
Prać, gdy on idzie do roboty.
Aha, i jeszcze w dobrym domu
Muszą być dzieci, psy lub koty.
A w zimie niech go zdobią sople,
A w lecie słońcem niech zakwita...

Dobry dom musi być jak okręt,
Dobry gospodarz - jak kapitan.
Noc. Zamiast syren huczy sowa.
Po dachu czarny kot się pęta,
Zasnęła już kapitanowa
Uśpiwszy wprzód kapitanięta.
W przyjaznym i przytulnym mroku
Po uciszonym swym okręcie
Krąży kapitan z psem u boku
I sprawdza wszystko przed zaśnięciem.
Podnosi misie i pantofle,
Wygładza zmarszczki na chodnikach...
Dobry dom musi być jak okręt,
Dobry gospodarz - jak kapitan!

Transatlantyki 

/ Pogodne popołudnie kapitana Białej Floty / 

sł. A. Waligórski, muz. O. Grotowski

Transatlantyki na oceanach                   A E
A krążowniki w rejsach ćwiczebnych   fis cis
Każdy z nich musi mieć kapitana x2    D A
Nasz kapitan też jest potrzebny            D E

A E fis cis D A G E
W Gdańsku mewy, wiatr i gotyk       A E
Słońce świeci złotą smugą              fis cis
Pan kapitan białej floty                    D A
Idzie przez ulicę Długą                    D E

Idzie z marynarską fają
W oczach ma szelmowskie błyski
Przekupki się w nim kochają
Podziwiają go turystki

Transatlantyki na oceanach…

Odskoczyły drzwi tawerny
Szmer uznania przebiegł salon
Wdzięk niezmierny, szyk cholerny
Na rękawie złoty galon

Duże piwko panno Helu
Jutro w rejs wyjdziemy może
To przywiozę Heli z Helu
I bursztyny i węgorze

Transatlantyki na oceanach…

Piwo w pianie, Bałtyk w pianie
Gdańsk za oknem kolorowym
Pańskie zdrowie kapitanie
Stary wilku zatokowy

W Gdańsku mewy, wiatr i gotyk
Neptun siusia w swoją studnię
Pan kapitan białej floty
Ma dziś wolne popołudnie

Transatlantyki na oceanach…

Żeglarz oho-ho!

Wielu barwnych mórz mozajka oho-ho        a

To nie kłam, to nie jest bajka oho-ho            d

To prawdziwy świat dla majtka                    E

To dla niego raj                                             a

Bo my żeglarze, dzieci wolnej przestrzeni           a d E a

Bo myżeglarze, co żyjem tylko z dnia na dzień   a d E a

Zeglarz w słońcu ogorzały oho-ho                       a

Lico smagłe, wzrok zuchwały oho-ho                 d

Płynie i omija skały, wierny morza syn               E a

Maszty i stalowe liny oho-ho

Jednostajny ryk maszyny

To dla niego świat jedyny

To dal niego raj

Bo my żeglarze...

W pewnym porcie gdzieś w melinie oho-ho

Przy kieliszku i dziewczynie oho-ho

Zycie nam beztrosko plynie

Pal je zreszta sześć

Bo my żeglarze...

Marynarskie Portki

Z obory prosto wzięli ją niewinny wiejski kwiat         C F C
Nie miała jeszcze chłopa choć szesnaście miała lat     C G
W Hotelu Księcia Jurka kelnereczką była tam            C F C
Szefowa strzegła cnoty jej ta najgroźniejsza z dam     C G C

Marynarskie portki opięte tu i tam
A w środku kawał chłopa to marzenie każdej z dam     G C

Do miasta w marszu przybył Czterdziesty Drugi Pułk  F C G C 
Łajdaków i bękartów banda każdy z nich to zbój
Burdele zatłoczyli zapchali każdy bar
Lecz kelnereczka wywinęła się z plugawych łap

Marynarskie portki opięte tu i tam
A w środku kawał chłopa to marzenie każdej z dam

I dragoni Księcia Walii przybyli wkrótce też
Ogiery słynne wygłodzone wśród zimowych leż
I w całym mieście słychać było kobiet płacz i krzyk
Lecz hotelowej kelnereczki znów nie dorwał nikt

Marynarskie portki opięte tu i tam
A w środku kawał chłopa to marzenie każdej z dam

Aż kiedyś przybył żeglarz zwyczajny koł i cham
Z dębowym sercem krzepki w krzyżu postrach cór i mam
Przez siedem lat czy więcej żeglował gdzieś przez świat
I widać było o czym myślał przez te parę lat

Marynarskie portki opięte tu i tam
A w środku kawał chłopa to marzenie każdej z dam

Poprosił ją o świecę by drogę znaleźć mógł
A potem o poduszkę i ciepły koc do nóg
Powiedział że nie dotknie jej że jej nie przerwie snu
Lecz gdyby mogła wleźć do wyra cieplej będzie mu

Marynarskie portki opięte tu i tam
A w środku kawał chłopa to marzenie każdej z dam

Niewinna kelnereczka bezmyślnie weszła tam
A on się na niej znalazł w mig ten brutal drań i cham
I wykorzystał do dna różnicę obu płci
Na koniec rzekła tylko Chyba teraz ciepło ci

Marynarskie portki opięte tu i tam
A w środku kawał chłopa to marzenie każdej z dam

Gdy wczesnym rankiem żeglarz bezsilny z łóżka wstał
Za kłopot i siniaki pieniążek srebrny dał
Powiedział Jeśli córka będzie w domu trzymaj ją
A gdyby to był chłopiec to na morze wyślij go

Marynarskie portki opięte tu i tam
A w środku kawał chłopa to marzenie każdej z dam

Niech marynarskie portki jak ja na zadku ma
Jak jego tatko niech na reje gdy mu każą gna

 Korsarze 

Drżą palmy wysmukłe, południowy wieje wiatr      a d

Hawajskie gdzieś słychać gitary                               E a

Hawajska melodia upaja jak wiatr                            d a

Hawajski w niej urok i czary                                    E a

Synowie mórz bliskich i dalekich mórz,

Od wichrów spalone ich twarze,

Za pasem złowrogo zatknięty tkwi nóż,

Ci ludzie to właśnie korsarze

To dla nich jest wino, dziewczyny i śpiew,

Świst wiatru na masztach i linach,

Że pokład jest twardy, to bajka, to cóż

lecz miękkie ma ciało dziewczyna.

Dziś ta juto inna kochanka i port

I inni otoczą nas ludzie

Więc całuj mnie mocno, niech krew spłynie z warg,

W ramionach chcę spocząć po trudzie.

Dziewczyno daj usta, niech krew w żyłach gra,

Wszak jutro ruszamy na morze

Nie znudzi mnie nigdy pieszczota twych warg,

ni uścisk kochania nie znuży.

A potem świst noża tak cichy jak szept

I śmierć cię otuli w ramiona

Hawajską melodię zanuci ci wiatr

I fala poniesie spieniona.

 Pacyfik

1. Kiedy szliśmy przez Pacyfik            C

    Way-hey roluj go!                             C G

    Zwiało nam z pokładu skrzynki       C

    Taki był cholerny sztorm                  C G C

Ref. Hej, znowu zmyło coś                   C F

        Zniknął w morzu jakiś gość          C G

        Hej, policz który tam                     C F

        Jaki znowu zmył kram                  C G C

2. ...Pełne śledzia i sardynki.                 C

3. ...Kosze krabów, beczkę sera.            C

3. ...Kalesony oficera.                            C

4. ...Sieć jeżowców, jedną żabę.            C

5. ...Kapitańską zmyło babę.                 C

6. ...Beczki rumu nam nie zwiało…      C

...Pół załogi ja trzymało.                        C

Ref. Hej znowu zmyło coś,

        Zniknął w morzu jakiś gość.

        Postawcie wina dzban

        opowiemy dalej wam.