Lwów

Bark Lwów stary zapomniany      aE

mórz dalekich wielki pan,             Ea

jak młodzieniec zakochany           ad

imponować Iskrze chciał.             aEa

Śmieje się gdy wicher wieje,

gdy mu sztagi mocno drżą,

gdy mu fala w pokład bije

bo tak czarne moce chcą

I Gibraltar, Dardanele

pod żaglami Lwów nasz brał,

stawiał bramy i bombramy

piękną dumną postać miał.

Miała Zosia marynarza

co jej słodycz spijał z ust,

teraz ciągle tak powtarza:

Marynarze to mój gust,

Teraz chodzi i powtarza:

Mamo ja chcę marynarza…